Vahim durumdayım, kendi kendime hesap soruyorum bu aralar, hesapta açık çıkmasından korkuyorum. Geçen zamana ve toplam bakiyeye bakıyorum tatmin olamamalardayım… Orta yaş sendromuna mı girdim diyorum ozaman durum daha vahim kızım diyorum 50 li yaşlarda kapatmak gözlerini hayata, planlarında yoktu, sevgili planlarım (!)
Şu klişe sorular varya ben kimim, napıyorum (aptal mısın mal mısın nasıl bilmezsin kendini der gülerdim bu lafa ) serseri gibi dolaşıyo beynimde, bide arsızlar kovamıyorum bi türlü… Sevgili yurdumun her gencinin belli bi dönem yaşadığı gelecek korkusu da yerleşti böğrüme,rahatı pek iyi orda bana fikrimi sorduğu yok tabi.
Napıcam ben? Bi baltaya sap oluruz muhtemelen de nasıl bi balta olıcak o, aramızdaki uyum nasıl olıcak haz etcekmiyiz birbirimizi bakalım?
Yan gel yat dönemlerim fazla olmadı oysa ki ama bi saçmalık bi terslik var, mutlu değilim ve daha da mutsuz olmaktan korkuyorum. Şu peşinden koşturduğum hayatın ne kadarını gerçekten istiyorum. Bişiler değişmeli, değiştirmeliyim kendimden başlayarak, kokusu geliyo burnuma güzel şeyler olucak biraz zaman, sabır ve şans. Yolum açık olsun (:
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder