ben hep çocuk kalsaydım ya...

Küçükken, çocukken her şey daha basit bir o kadar da daha güzeldi 

Bi kere sevgimiz masumdu, yalanı gelmezdi aklımızda, öğretmemişlerdi aksini

Bi kere nefretimiz daha namusluydu, rol yapmak neydi bilmiyorduk, zorunda kalmıyorduk

Kötü adamlar hep cezasını bulurdu, filmler iyi sonla biterdi, tanımamıştık fenaları

Kötü bişi geldi mi başımıza, oyuncağımız kırıldı mı mesela

Yaramazlık yaptığımız için allah babanın bize azıcık kızmasıydı bu

Bi daha yapmıcam tamam dediğimizde affedilirdik, affediciydi hep o

Her dua bir gün kabul olurdu, makuldü isteklerimiz belkide

Derken büyümeye başladık;

Yalanla ilk karşılama garipti,

Fesat en beteriydi,

Kötüler bunları harmanlayanlar hayatın gerçek yüzüydü!