turşu suyu içen bıldırcın

Ne kadar aptalca, bi anda herşey yolundayken şak diye zihninde belirivermesi! Hafızada bi delete tuşu olsa ya,teknoloji gelişir belki bi gün yeterince! Rüyalarımızı da biz seçsek keyfimiz çakır gönlümüz çakır olur belki… Tüm gerçekliğiyle ziyaret etti bu sabah yine uzun bi aradan sonra, o kadar gerçekciydi ki, içimin titrediğini hissettim çalan saate küfrederek. Çok özlemiştim geri gelmişti biraz mahcup biraz dengesiz..Yüzünde o çocukca hafif hovarda gülüşünü gördüğümde işte buna vuruldum ben dedim kalbime, korkarak ona seni çok özledim dedim. Belli belirsiz bende dedi, içimdeki kırık ses ya yine giderse nasıl güvenebiliyosun dese de ben çoktan girmiştim riske, risk değildi ki bu biraz daha mutlu olma isteğiydi onla, ondan çalabildiğim onun vermeye razı olduğu kadar belki de…Hep aynı sıra dolaşıyo beynimde. Bi anda hayatıma girmesi, benden başka bir ben yaratması,gitmesi ve yeniden benden bambaşka bir ben yaratması. Birini almalıyım hayatıma diyorum ama gözümün önüne gelince yabancı bi yüz kalbim acıyo hakketen hissediyorum bunu, elbet birisi belki daha sonra başka birisi ve bambaşka birisi daha giricektir hayatıma ama niçin, sökebilcekmi kökleri. Seni seviyorum dediğinde bana o herhangi biri, yüzüne şamar atma isteğimi nasıl bastırabilicem o var işte ,o büyük sorun. Hiç aklına geliyomudur acaba bu kız ufff aman yat kızım uyu bi daha da içme sen, yat hadi yat rüyanda görürsün belki.2-3 dakka mutlu olur ondan sonra tüm gün ‘turşu suyu’ suratınla gezersin… 

eLLi bölü İkİ SendromU

Vahim durumdayım, kendi kendime hesap soruyorum bu aralar, hesapta açık çıkmasından  korkuyorum. Geçen zamana ve toplam bakiyeye bakıyorum tatmin olamamalardayım… Orta yaş sendromuna mı girdim diyorum ozaman durum daha vahim kızım diyorum 50 li yaşlarda kapatmak gözlerini hayata, planlarında yoktu, sevgili planlarım (!) 

 Şu klişe sorular varya ben kimim, napıyorum (aptal mısın mal mısın nasıl bilmezsin kendini der gülerdim bu lafa ) serseri gibi dolaşıyo beynimde, bide arsızlar kovamıyorum bi türlü… Sevgili yurdumun her gencinin belli bi dönem yaşadığı gelecek korkusu da yerleşti böğrüme,rahatı pek iyi orda bana fikrimi sorduğu yok tabi.

 Napıcam ben?  Bi baltaya sap oluruz muhtemelen de nasıl bi balta olıcak o, aramızdaki uyum nasıl olıcak haz etcekmiyiz birbirimizi bakalım?

 Yan gel yat dönemlerim fazla olmadı oysa ki ama bi saçmalık bi terslik var, mutlu değilim ve daha da mutsuz olmaktan korkuyorum. Şu peşinden koşturduğum hayatın ne kadarını gerçekten istiyorum. Bişiler değişmeli, değiştirmeliyim kendimden başlayarak, kokusu geliyo burnuma güzel şeyler olucak biraz zaman, sabır ve şans. Yolum açık olsun (: