İnanmak başarmanın yarısıymış,sabreden derviş 'muradına' erermiş,azimle sıçan taşı delermiş,ben kendimi yiyip bitiriyorum burda,bi umrumda değilim havaları önce ardından böyle şak diye yapışıp kalıyo gerçeğin acımasızlığı!Of allahım ben çok sıkıldım bu ruh halimden ya,yaz insanıyım ben mayısla beraber gelirdi neşem bu sene mayısla beraber gitti ve gelmiyo,diyorum telaşem baya azaldı,hava mis gibi mutluluk damlacıkları ucunu gösterince bi anda pufff ben niye eskisi gibi değilim diyorum neden böyleyim? O anda işte canına okuduğumun pat aklıma geliveriyo lafa gel ya ne zaman aklından gidiyo ki hmmm düşünelim,dürüst bi cevap vericek olursak varlığını daha doğrusu yokluğunu düşünmeden aralıksız en fazla on dakika geçiyo bi gün içinde,on birinci dakika pattt ben geldim beni nasıl unutursun ıhh olmadı deyip çörekleniyo kalbimin ortasına.Of ben napıcam ya,vazgeçmek istemiyorum,unutmak istemiyorum ki ben onu,eğer unutursam hiç olmamış olcak ki hayatımda, bundan çok korkuyorum,sanki ben böyle acı çektikçe oda arada bi anımsıcak beni,bok anımsıcak! İçimden geliyo napim bitmedi burda bu iş bitmedi bi gün kesişicek yolumuz ve o ozaman amannn ne inancı be istediğim şeye inandırıyorum kendimi sonrada bunun arkasına saklanıp saçmalıyorum,müstehak kızım sana...Bu gün kırkım çıktı,40 koca gün ve gece önce gitti, bitti..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder